Waarom we onze badkamerverwarmers onder een “vochtest” plaatsen
Laten we eerlijk zijn: badkamers zijn een nachtmerrie voor elektronica. Door de sterke stoom, de toevallige spatjes water en de plotselinge schommelingen in de temperatuur – van ijskoud tot saunatemperatuur in vijf minuten – is het een zware omgeving voor verwarminrichtingen.
Als er een lek optreedt of als een verbinding wat roestig wordt, kan dat tot een kortsluiting leiden. Onze verwarmers hebben een IPX4-classificatie, wat prima is volgens de specificaties. Maar op papier blijkt niet of een product daadwerkelijk drie jaar lang standhoudt in een echte badkamer. Daarom voeren we tests uit onder hoge vochtigheid. We proberen zo snel mogelijk vast te stellen wanneer de apparatuur het begint te begeven, voordat deze in uw badkamer terechtkomt.
De strijd tegen vocht
Een IPX4-classificatie betekent dat de apparatuur bestand is tegen spatjes water van alle kanten. In werkelijkheid gaat het om stoom en af en toe wat water dat per ongeluk terechtkomt. Maar vocht veroorzaakt niet alleen kortsluitingen; het tast ook de elektrische contactpunten aan.
We plaatsen onze verwarmers in kamers met hoge vochtigheid, zodat deze versneld kunnen beschadigen. We willen weten of de afsluitingen na verloop van tijd krimpen of of de isolatiematerialen beginnen los te laten. Als de apparatuur het gaat begeven, willen we dat dat gebeurt in ons laboratorium, niet in uw badkamer.
Het najagen van de grenzen
We laten de apparaten niet zomaar in het vochtige gebied staan. We zetten de stroom regelmatig aan en uit.
Stel je voor: wanneer de verwarmer aanstaat, expandeert het metaal. Wanneer het koelt, krimpt het. Dit ‘ademen’ van het materiaal is juist het probleem. Het kan vocht door een oorspronkelijk perfect afgesloten aansluiting laten dringen. We zoeken naar problemen als koolstofresten op de printplaten of corrosie in de bedrading. Als de apparatuur al na 500 uur gebruik het begint te begeven, gaan we terug naar het ontwerp en passen we de afsluitingen aan.
Het balanceren
Hier ligt het lastige: als je de afsluitingen te strak maakt, blijft al het water binnen. Als we de behuizing te complex maken, risqueren we dat de elektronica beschadigd raakt. Het is een constante strijd tussen het weren van water en het mogelijk maken dat de apparatuur kan ‘ademen’.
We besteden veel tijd aan het vinden van het juiste evenwicht. Op deze manier krijgt u een verwarmder die droog blijft, zonder dat deze oververhit raakt. We bewaren al deze gegevens over de punten waar de apparatuur kan falen, omdat we denken dat u precies moet weten hoe uw apparatuur op de lange termijn zal presteren.